ساعت کار آنلاین : 8 صبح تا 8 شب

تلفن گویای مشاوره حقوقی

021-28429183

پست الکترونیک

info@soslegal.ir

دادنامه شماره ۳۲۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

۰ Comments

وضع عوارض برای تفکیک در تمام اشکال آن در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی تشخیص و ابطال شده است

ابطال بند (ب) ماده 20 و ماده 28 و 31 تعرفه عوارض محلی شورای اسلامی تبریز سال 1394

کلاسه پرونده:

9601510

شاکی:

آقای حیدر فرشبافی فرزانه

موضوع:

ممنوعیت اخذ عوارض تفکیک

تاریخ رأی:

سه شنبه 13 خرداد 1399

شماره دادنامه:

323

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه : 323

تاریخ دادنامه: 23؍2؍1399

شماره پرونده: 9601510

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای حیدر فرشبافی فرزانه

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند (ب) ماده 20 و ماده 28 و 31 تعرفه عوارض محلی شورای اسلامی تبریز سال 1394

 گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بند (ب) ماده 20 و ماده 28 و 31 تعرفه عوارض محلی شورای اسلامی تبریز سال 1394 را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:

 ” با عنایت به آراء صادره از هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر ابطال اخذعوارض تفکیک اراضی و فضای سبز از جمله رأی شماره 354 الی 358-1؍11؍1380 متاسفانهشورای اسلامی شهرتبریزبدون توجه به آراء صادره هیأت عمومی اقدام به تصویب و وضع عوارض تفکیک و فضای سبز و حمل و نقل نموده که موجب تضییع حقوق قانونی اینجانب شده است و این امر مغایر با اصل 40 قانون اساسی و قاعده فقهی لاضرر و لاضرار فی الاسلام می باشد. علیهذا با عنایت به مراتب مذکور ابطال مصوبه مورد شکایت مورد استدعاست.” 

 متن مقرره مورد اعتراض به شرح زیر است:

” ماده 20–عوارض تفکیک عرصه و افراز

1-به استناد تبصره 3 اصلاح ماده 101 قانون شهرداریها عوارض تفکیک و افراز و سهم خدمات عمومی و سرانه شوراع عرصه ها به شرح زیر تعیین می گردد.

 الف) عوارض تفکیک عرصه های تا 500 مترمربع دو برابر ارزش معاملاتی اراضی برای هر مترمربع خواهد بود. ضمناً در موقع الحاق عوارض تفکیک فقط برای اندازه الحاقی محاسبه خواهد شد.

2- در ارتباط با عوارض کسری مساحت، مواقعی که بدون در نظر گرفتن ضوابط و مقررات شهرسازی کمتر از حد نصب تفکیک طرح جامع و تفصیلی، تفکیک یا قطعه بندی شده و منجر به صدور سند گردد یا در مورد کاهش مساحت 20% آخرین قطعه برابر ضوابط طرح تفصیلی به شرح بندهای ذیل عوارض کسری مساحت محاسبه خواهد شد.

الف) تفکیک هایی که قبل از سال 1374 ( سال تصویب طرح جامع جدید ) انجام یافته معادل یک برابر ارزش معاملاتی اراضی روز به عنوان عوارض کسری مساحت از حد نصاب محاسبه خواهد شد.

ب) تفکیک هایی که از اول سال 1374 ( سال تصویب طرح جامع جدید ) انجام گرفته عوارض کسری مساحت معادل 2 برابر ارزش معاملاتی با آخرین ارزش معاملاتی اراضی روز محاسبه خواهد شد.

تبصره1: صدور سندبه اراضی کمتر از حد نصاب تفکیک از طریق اداره ثبت مانع وصول عوارض تفکیک و کسری مساحت نخواهد بود.

تبصره2: در ارتباط با تقاضای تفکیک در کلیه کاربریهای شهری رعایت ضوابط و مقررات شهرسازی الزامی است.

تبصره3: اسناد مالکیتی که بدون استعلام از شهرداری از طریق اداره ثبت اسناد و املاک صادر شده و می شوند در صورتی که قبلاً عوارض تفکیک و سهم شهرداری را پرداخت نکرده باشند مشمول پرداخت سهم و عوارض مندرج در این ماده می باشند.

تبصره4: حداقل ارزش معاملاتی اراضی قابل احتساب در این ماده کمتر از 50000 ریال نخواهد بود.

3- چنانچه ملکی به دو یا چند قطعه بر اثر عبور خیابان عبور لوله های آب رسانی و گاز و همچنین با عبور دکل ها و تیرهای برق و مانند آنها با حفظ کاربری تقسیم گردد تفکیک قهری تلقی و عوارضی ندارد.

4- عوارض تفکیک اراضی مشجر و مزروعی که به صورت وضع موجود حفظ خواهند شد با در نظر گرفتن ضوابط و مقررات شهرسازی و قانون حفظ و گسترش فضای سبز از نظر تفکیک حد نصب متراژ، معادل یک برابر ارزش معاملاتی عرصه محاسبه و وصول خواهد شد. ” 

 در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی کلانشهر تبریز به موجب لایحه شماره 4088؍5؍ش؍ت-10؍9؍1398 توضیح داده است که:

” 1- مواد مصوبه استنادی از جمله ماده 28 مربوط به بهای خدمات و تاسیسات مخابراتی و ارتباطی و ماده 31 مربوط به عوارض قطع درختان و از بین بردن درختان می باشد که ارتباطی با دادنامه های صادره از هیأت عمومی مورد استناد شاکی به شماره 354 الی 358-1؍8؍1380 ندارد.

2- شاکی به استناد رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 354 الی 358-1؍8؍1380 در خواست اعمال ماده 92 نموده در حالی که آراء استنادی شاکی در اجرای ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به موجب رأی شماره 282 الی 284-24؍2؍1398 نقض و منتفی شده است. فلذا در خواست اعمال ماده 92 از سوی شاکی بلاوجه می باشد. ” 

 در خصوص ادعای شاکی مبنی بر مغایرت مصوبه مورد اعتراض، قائم مقام دبیر شورای نگهبان به موجب نامه شماره 7716؍102؍97-7؍9؍1397 اعلام کرده است که:

” با توجه به صدور رأیمشابه از سوی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و به استناد به ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری 1392 وجهی برای رسیدگی توسط فقهای شورای نگهبان نیست و تشخیص این گونه موارد از حیث خلاف قانون بودن به عهده دیوان عدالت اداری می باشد.”

 در اجرای ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 پرونده به هیأت تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری ارجاع می شود و هیأت مذکور به موجب دادنامه شماره 998-26؍11؍1398، بند (ب) ماده 20 عوارض تفکیک عرصه و افراز تحت عنوان حق السهم شهرداری در اراضی بیش از پانصد مترمربع به شرح جدول ذیل آن، ماده 28 تحت عنوان بهای خدمات بر تأسیسات مخابراتی و ارتباطی و ماده 31 تحت عنوان عوارض قطع و موجبات از بین رفتن درختان از تعرفه عوارض شهرداری تبریز در سال 1394 از مصوبات شورای اسلامی شهر تبریز را قابل ابطال تشخیص نداد و رأی به رد شکایت صادر کرد. رأی مذکور به علت عدم اعتراض از سوی رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قطعیت یافت.

رسیدگی به ابطال ماده 20 تعرفه عوارض شهرداری تبریز در سال 1394 در دستور کار هیأت هیأت عمومی قرار گرفت.

  هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 23؍2؍1399 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

رأی هیأت عمومی

1- نظر به اینکه مطابق نامه شماره 7716؍102؍97-7؍9؍1397 قائم مقام دبیر شورای نگهبان، مقرره های مورد اعتراض توسط فقهای شورای نگهبان خلاف شرع اعلام نشده است، بنابراین مطابق حکم تبصره 2 ماده 84 و ماده 87 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از بُعد شرعی موجبی برای ابطال مقرره های مورد اعتراض وجود ندارد.

2- با توجه به اینکه در آراء متعدد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری وضع عوارض برای تفکیک در تمام اشکال آن در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی تشخیص و ابطال شده است، بنابراین ماده 20 تعرفه عوارض شهرداری تبریز در سال 1394 مصوب شورای اسلامی شهر تبریز به استثنای بند (ب) و جدول ذیل آن در حدی که مبیّن اخذ عوارض تفکیک از مالکان می باشد به دلائل مندرج در رأی شماره 315-13؍4؍1396 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی وضع شده و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می شود./ 

 محمدکاظم بهرامی

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

×

سلام

برای ارتباط با مشاورین حقوقی آنلاین از طریق واتساپ روی نام آنها کلیک نمایید.

× مشاوره حقوقی آنلاین